Een reizend archief van oude plekken, de hemel erboven, en de dingen waar we nog steeds geen verklaring voor hebben.
Update · 12 oktober 2026
De opgraving bij Durupınar meldt geen gesteentebed in de boorgaten en veel donkere, organisch rijke grond. Alle laboratoriumuitslagen laten op zich wachten, niets is peer-reviewed, en een geologische studie uit 1996 noemt de formatie nog steeds natuurlijk. Het rechte antwoord, de bronnen en de open vragen:
Lees de Durupınar-update →Anunnaki Archives volgt wat er in de archeologie op dit moment wordt opgegraven, gescand en bediscussieerd, en houdt van elke betrokken plek een blijvend dossier bij.
Egypte heropende in mei 2026 de opgraving bij Hawara. Een dateringspaper over Gunung Padang werd in 2024 ingetrokken. Muonscans blijven ruimtes vinden in de Grote Piramide. Dit gebeurt voortdurend, het wordt één keer gemeld, en daarna verspreidt het zich over honderd sites en video's die er nooit op terugkomen.
Dit is de plek waar dat wordt verzameld, tegen de eigen bronnen gecontroleerd en bijgehouden. Geen oordeel over het antwoord voordat we naar het bewijs hebben gekeken, en niet doen alsof een vraag gesloten is als dat niet zo is.
Vier soorten pagina, elk met een eigen functie.
Eén locatie per keer. Wat er fysiek staat, wat de hemel erboven doet, en welke vragen nog openstaan. Bovenaan elke pagina staat of ik er zelf ben geweest of werk vanuit gepubliceerde rapporten.
Verhalen die in meer dan één cultuur opduiken. Bij elk staat welk soort verband aannemelijk is: gedeelde afstamming, contact, onafhankelijke uitvinding, of onopgelost.
Recent onderzoek, gecontroleerd tegen de eigen bronnen. Elk item draagt een duidelijk label: peer reviewed, betwist, of een niet-beoordeelde preprint.
De bronteksten zelf, gratis en volledig te lezen, met bij elke vertaling het jaartal erbij zodat je weet hoe actueel die is.
Elke pagina draagt zijn bronnen en een controledatum. Waar iets speculatie is in plaats van bewijs, staat het in een gemarkeerd kader en zegt het dat ook. Vind je een fout, laat het weten, dan wordt die gecorrigeerd met een notitie over wat er is veranderd.
Wat er recent daadwerkelijk is gepubliceerd of opgegraven, en wat het verandert.
Elk item verwijst naar zijn bron. Waar een claim betwist of niet-beoordeeld is, staat dat op de regel zelf en niet in een voetnoot.
12 okt 2026
Andrew Jones van Noah's Ark Scans vertelde Fox News Digital dat kernboringen op 12 locaties bij Durupınar "mainly soil" vonden, wat keien en geen gesteentebed, tot ongeveer 18 tot 20 meter. Meer dan 300 bodemmonsters wachten op laboratoriumanalyse, verwacht in de winter, met een uitgebreider rapport in het voorjaar van 2027. Aardewerk naast de formatie wordt op stijl voorlopig gedateerd van de Kopertijd tot de IJzertijd.
Waarom het ertoe doet: als de kernen standhouden, moet de beschrijving van de formatie als "geplooid gesteentebed" opnieuw worden bekeken. Een natuurlijke hellingafzetting bevat ook grond en keien, dus het verengt de natuurlijke verklaringen zonder een gebouwde te bewijzen. Bijna alles komt van het team zelf, en geen onafhankelijke geoloog heeft de kernen beschreven.
Fox News Digital, 2 okt · Fox News Digital, 3 okt · Durupınar-dossier
Okt 2026
Op 1 oktober bracht Noah's Ark Scans, de onafhankelijke groep die de opgraving bij Durupınar financiert en promoot, een persbericht uit waarin radaringenieur dr. Khosrow Bakhtar zei dat het ondergrondse patroon dat zijn systeem detecteerde "100% geen geologische formatie" is. Dagen eerder had Andrew Jones van het academische project juist het tegenovergestelde gezegd: dat er nog geen materiaal als hout was geïdentificeerd en er nog geen laboratoriumresultaten binnen waren. Beide uitspraken komen van dezelfde opgraving van 2026, geleid door prof. dr. Cenker Atila van de Sivas Cumhuriyet Universiteit.
Waarom het ertoe doet: Bakhtars eigen slag om de arm, "het zou een schip kunnen zijn, het zou een ruimteschip kunnen zijn", ondermijnt de stelligheid van zijn eigen kop meer dan ze die ondersteunt. De claim is een persbericht van een organisatie die ook donaties werft, geen laboratoriumrapport, en ze is niet peer-reviewed.
6 aug 2025
Stenen werktuigen bij Calio, in het zuiden van Sulawesi, gedateerd op minstens 1,04 miljoen jaar, laten zien dat hominiden, geen moderne mensen, het eiland bereikten door een diepwaterbarrière over te steken lang voordat Homo sapiens bestond. Op de plek zijn geen hominidenfossielen gevonden, dus wie de werktuigen maakte is nog onbekend.
Waarom het ertoe doet: dit schuift de vroegst bekende zeevaart, of in elk geval het opzettelijk oversteken van water, honderdduizenden jaren terug, en doet dat met een soort die we nog niet kunnen benoemen.
Hakim, B. e.a., Nature, 2025, DOI: 10.1038/s41586-025-09348-6
31 aug 2026
Twee niet-verwante claims worden steeds tot één samengevoegd. In 2024 gebruikte een Japans-Egyptisch team (Sato e.a., Tohoku University) grondradar en weerstandsscans op de Westelijke Begraafplaats van Giza en vond een echte, voorzichtig gemelde L-vormige anomalie, met zand opgevuld, van onbekend doel. Los daarvan werd een paper uit 2022 van Biondi en Malanga, die beweerde dat radar kamers in de Cheopspiramide in beeld bracht, in augustus 2026 ingetrokken door het tijdschrift Remote Sensing. De auteurs betwisten de intrekking.
Waar het wringt: dezelfde twee onderzoekers hielden in maart 2025 een persconferentie over een veel grotere claim: structuren en een tunnelnetwerk tot ongeveer twee kilometer diep onder het Gizaplateau, nooit peer-reviewed. Veel wetenschappers wezen het af, en de geofysicus die Retraction Watch raadpleegde noemt de methode voor dit gebruik fysiek onmogelijk. Die claim doet online nog steeds de ronde alsof het hetzelfde is als de voorzichtige studie uit 2024. Dat is het niet.
27 mrt 2026
Bij Buto, in de Nijldelta, werd een structuur uit de Saïtische tijd, mogelijk een graf of tempel van ongeveer 2.600 jaar oud, gelokaliseerd met een combinatie van satellietradar en elektrische weerstandstomografie, gepubliceerd in Acta Geophysica. Buto was bewoond van ruwweg 3800 v.Chr. tot in de vroeg-islamitische tijd, en het meeste is nooit opgegraven.
Waarom het ertoe doet: dit is de saaie, betrouwbare versie van wat de Giza-claims hierboven proberen te zijn. Dezelfde categorie technologie, echt peer-reviewed, echt voorzichtig over wat men vond.
Acta Geophysica, 2026, via Phys.org
Open vraag
De oorspronkelijke kern van Amenhotep III en de latere toevoegingen van Ramesses II liggen op meetbaar verschillende azimuts. Schwaller de Lubicz bestudeerde de tempel vanaf 1937, en het is nog steeds onopgelost: astronomische herschikking en eenvoudig op de rivier gericht zijn blijven allebei mogelijke verklaringen.
Waarom het hier staat: geen nieuwe ontdekking, maar een echt open vraag in de reguliere egyptologie die de meeste reisgidsen helemaal overslaan.
7 mei 2026
Het Ministerie van Toerisme en Oudheden bevestigde nieuw veldwerk naast de piramide van Amenemhat III, in het gebied waar klassieke schrijvers een labyrint plaatsten dat ze groter vonden dan de piramiden. Radaronderzoek in 2008 vond kamervormige anomalieën op acht tot twaalf meter diepte over hectares.
Waarom het ertoe doet: dit is de eerste serieuze poging in meer dan een eeuw om te testen of die anomalieën architectuur zijn. Grondwater vernietigt de plek terwijl de discussie voortduurt. Een campagnerende stichting meldt daar een megalithische muur; dat is niet bevestigd.
Egyptisch Ministerie van Toerisme en Oudheden · volledig dossier
4 juni 2026
Een team onder leiding van Curtin University, met Sheffield Hallam en andere partners, koppelde de mineraalkorrels van de zes ton wegende Altaarsteen het sterkst aan zandsteen in Caithness, zo'n 700 km van Stonehenge. Hun ijskapmodellering suggereert dat gletsjers hem hooguit een stuk hebben meegenomen, tot aan de Doggersbank, dus de auteurs concluderen dat mensen de rest deden, waarschijnlijk in etappes over land en water. De exacte bron is nog niet vastgesteld.
Waarom het ertoe doet: als de auteurs gelijk hebben, is het direct bewijs dat neolithische mensen megalithische steen over het grootste deel van een eiland verplaatsten, met opzet, om redenen die we niet begrijpen. Of gletsjers een deel van het werk deden was een levend debat, en de modellering beantwoordt dat alleen voor deze ene steen. Dezelfde vraag ligt onder Sacsayhuamán en Baalbek.
Clarke, Veness e.a., Journal of Quaternary Science, 2026 · persbericht Curtin University. Ik las het persbericht en een persoverzicht, niet de paper.
26 feb 2025
Stenen werktuigen bij Bété I, in het zuiden van Ivoorkust, waaronder zware pikhouwelen, zijn met luminescentie en elektronspinresonantie gedateerd op ongeveer 150.000 jaar geleden. Pollen, fytolieten en plantenwas in dezelfde sedimenten wijzen op nat tropisch woud. De auteurs noemen het de oudste duidelijke koppeling tussen mensen en dat habitat in Afrika; de oudste zekere koppeling daarvoor was ongeveer 18.000 jaar oud.
Waarom het ertoe doet: regenwoud vernietigt organisch materiaal en verbergt alles onder het bladerdak, dus een groot deel van het menselijke archief ligt misschien op een plek waar we nauwelijks hebben gekeken. De grenzen zijn echt: het is één plek, steengroeve-activiteit vernietigde haar in 2020 tot 2021, en de oorspronkelijke werktuigcollecties gingen verloren in de burgeroorlog van 2011, dus de artefacten zijn bekend uit opgravingsverslagen. De auteurs zeggen dat de classificatie van de werktuigen nader onderzoek vraagt.
10 aug 2026
Bot en houtskool uit een grot bij Trabzon dateren een intacte bewoningslaag van jager-verzamelaars tussen ruwweg 12.916 en 12.070 v.Chr., met haarden, vuursteen en obsidiaanwerktuigen, waaronder vormen die overeenkomen met stijlen uit Anatolië en de Kaukasus.
Waarom het ertoe doet: dit is hetzelfde tijdvenster en dezelfde regio als Göbekli Tepe, en het vult een gat in wie daar woonde voordat de omheiningen werden opgetrokken.
Cambridge University Press · zie ook het Göbekli Tepe-dossier
30 juli 2026
Pärssinen en collega's melden in Nature dat airborne laserscanning boven delen van Acre en Amazonas in Brazilië meer dan 20.000 precolonial grondwerken heeft onthuld, en ze schatten ruwweg 24.000 tot 30.000 in het gebied dat ze toeschrijven aan wat ze de Aquiry-beschaving noemen. In één opmetingsblok toonden satellietbeelden 30 structuren en LiDAR 156.
Waarom het ertoe doet: de Amazone werd lang beschreven als ongerepte wildernis. Nu lijkt het een zwaar bewerkt landschap, en bijna niets ervan is opgegraven. Behandel het bevolkingscijfer, 1,25 tot 3 miljoen op een piek rond 100 tot 300 n.Chr., met zorg: het berust op aannames over mensen per plek en hoeveel plekken tegelijk in gebruik waren, en de zuidoostelijke grenzen zijn niet opgemeten.
Pärssinen e.a., Nature, 2026, zoals gemeld door The Debrief. Ik las het persbericht, niet de paper.
18 juni 2026
Macleod en collega's melden in Nature DNA van 46 mensen begraven op vier begraafplaatsen langs de Angara, bij het Baikalmeer in Siberië. Achttien droegen pest-DNA, van twee voorheen onbekende stammen, in twee uitbraken ongeveer 5.600 tot 5.300 en 5.100 tot 4.900 jaar geleden. Wilde marmotten zijn de vermoedelijke bron, en de ziekte was waarschijnlijk de longvorm, die geen vlooien of ratten nodig heeft.
Waarom het ertoe doet: dodelijke epidemieën wachtten niet op steden of landbouw, en het verhaal van ratten en vlooien hoort bij latere uitbraken. De steekproef is klein, met 31 van de 46 van één plek, en de auteurs formuleren de marmotbron en de rol van een genkenmerk in de ernst van de stammen met voorbehoud.
jan 2026
Ingenieur Alberto Donini stelde een datering voor door verwering te vergelijken van steen die sinds de bouw blootligt met steen die pas blootligt sinds de bekleding in de veertiende eeuw werd verwijderd. Het model komt uit op ruwweg 22.900 v.Chr.
Waar het wringt: niet beoordeeld, zijn twaalf metingen verschillen tienduizenden jaren van elkaar voordat ze gemiddeld worden, en het moet Merers logboek wegverklaren, een gedateerd administratief verslag van de bouw van de piramide in de Vierde Dynastie.
2023 tot 2024
Lee Bergers team betoogt dat een kleinbrandige hominine zijn doden opzettelijk begroef in Zuid-Afrika, meer dan 240.000 jaar geleden, naast wandgravures. De paper doorliep de peer review van eLife en de reviewers zelf zijn openlijk verdeeld.
Waar het wringt: dit is een geschil binnen de reguliere wetenschap, niet reguliere wetenschap tegen de rand. Een reviewer betwistte openlijk de claim van het team dat er consensus onder de reviewers was.
mrt 2024
De claim uit 2023 over een 27.000 jaar oude begraven piramide in West-Java werd door Archaeological Prospection ingetrokken nadat specialisten zorgen uitten dat de radiokoolstofdateringen niet aan menselijke bewoningslagen te koppelen waren.
Waarom het hier blijft staan: de intrekking klopt op grond van het bewijs, maar de vraag wat er werkelijk onder de terrassen zit is niet verdwenen.
De homepage, de plekkenlijst, de contactpagina en alle tweeëntwintig dossiers zijn in het Nederlands. De bronnen zelf zijn grotendeels Engelstalig, dus titels van boeken en papers staan in de oorspronkelijke taal.
Een fout of onhandige zin in de vertaling gezien? Meld het via de contactpagina.
Tweeëntwintig locaties, elk met een eigen dossier: wat er staat, wat de hemel erboven doet, en welke vragen nog openstaan. Bekijk alle tweeëntwintig →
Wordt opgegravenEgypte · 29.27° N
Herodotus zei dat het de piramiden overtrof, en toen verdween het. Radar vond kamervormige anomalieën onder de modder. In mei 2026 begon Egypte weer te graven.
Foto: Markh, publiek domein, via Wikimedia Commons
BezochtEgypte · 29.98° N
Op ware noord uitgelijnd tot op een vijftiende graad. Ik stond in de Koningskamer en begreep minder dan toen ik aankwam.
Ter plekke gefotografeerd
BezochtEgypte · 25.70° N
Gebouwd voor een festival waarin de goden de rivier overstaken. De koning die het uitbreidde was het niet helemaal eens met de oorspronkelijke as, en niemand heeft uitgemaakt waarom.
Ter plekke gefotografeerd
Ancient ApocalypseTürkiye · 37.22° N
Gebeeldhouwde pilaren van tien ton, opgericht door mensen zonder aardewerk, zonder metaal en zonder landbouw. Het tempelverhaal wordt herschreven door de eigen opgravers.
Foto: Zhengan, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons
Ancient ApocalypsePeru · 13.51° S
Blokken van meer dan honderd ton met voegen waar je geen mes in krijgt, gesneden op vlakken die daarna in de muur werden begraven.
Ter plekke gefotografeerd
OpgelostBosnië en Herzegovina · 43.99° N
De heuvel die de Zonnepiramide heet. Wat de geologen vonden, en waarom mensen toch blijven komen.
Gelicentieerd onder CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons
IngetrokkenIndonesië · 6.99° S
Een echt megalithisch terras, een claim van 27.000 jaar, en een tijdschrift dat de paper vijf maanden later introk.
Gelicentieerd onder CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons
In bewerkingBolivia · 16.55° S
Precisie onder de millimeter in een van de hardste stenen die er zijn. De archeoloog die het naar de ijstijd dateerde gebruikte echte astronomie en een valse aanname.
Gelicentieerd onder CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons
In bewerkingMicronesië · 6.84° N
Tweeënnegentig kunstmatige eilandjes van gestapeld basalt, opgetrokken op een rif in de open Stille Oceaan.
Foto via Wikimedia Commons, zie de bestandspagina voor licentie en auteur
In bewerkingLibanon · 34.01° N
Drie stenen van 800 ton in een muur, een van 1.650 ton achtergelaten in de steengroeve, en een tempelas die naar de Pleiaden kan wijzen, of nergens naar.
Foto: Guillaume Piolle, gelicentieerd onder CC BY 3.0, via Wikimedia Commons
Türkiye · 39.44° N
Is de ark van Noach gevonden? Nog niet. Een studie uit 1996 noemt deze bootvormige formatie bij de berg Ararat natuurlijk. De opgraving van 2026 meldt geen gesteentebed in de boorgaten en wacht op labuitslagen.
Foto: Wikkiwooki, gelicentieerd onder CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons
,%20Petra,%20Jordan.jpg?width=800)
Jordanië · 30.33° N
De gevels worden gefotografeerd. De prestatie is de waterbouw, en een opgraving uit 2024 onder de Schatkamer vindt nog steeds graven.
Foto: Vyacheslav Argenberg, CC BY 4.0, via Wikimedia Commons
.jpg?width=800)
Mexico · 19.69° N
Honderdduizend mensen, en we weten niet hoe ze de stad noemden, welke taal ze spraken of wie hen regeerde.
Gelicentieerd onder CC BY 2.0, via Wikimedia Commons
Ancient ApocalypseMexico · 19.06° N
De grootste piramide ter wereld naar volume. De Spanjaarden hielden haar voor een heuvel en bouwden er een kerk bovenop.
Foto: Hajor, CC BY-SA 2.0, via Wikimedia Commons
%20at%20Poverty%20Point.jpg?width=800)
Ancient ApocalypseVerenigde Staten · 32.64° N
Jager-verzamelaars wierpen in maanden een heuvel op van 238.500 kubieke meter. Een studie uit 2025 stelt dat niemand hen aanstuurde.
Foto: Jennifer R. Trotter, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons
Verenigde Staten · 48.00° N
Duizenden met de hand gegraven putten op Isle Royale en de Keweenaw. Meermodder dateert de mijnbouwpiek op ongeveer 6.500 jaar geleden, en de beroemde schatting van 1,5 miljard pond is betwist.
Foto: US National Park Service, publiek domein, via nps.gov
Ancient ApocalypseTürkiye · 38.37° N
Vijfentachtig meter diep, ruimte voor tot twintigduizend mensen, en een dateringsprobleem: je kunt rots die is weggehouwen niet met radiokoolstof dateren.
Foto: Betül Balcı, vrij te gebruiken onder de Pexels-licentie, via Pexels
Bahama’s · 25.76° N
Een onder water liggende rij kalksteenblokken. De geologie zegt strandrots; de vorm laat mensen steeds twee keer kijken.
Illustratie, nog geen geverifieerde foto
Irak · 30.96° N
Een ziggoerat, een stad die om redenen waarover de bronnen het oneens zijn werd verlaten, en een Soemerische klaagzang waarin de Anunnaki haar lot bepalen.
Foto: khezez, vrij te gebruiken onder de Pexels-licentie, via Pexels
Hetzelfde verhaal, op meer dan één plek gevonden. Geen bewijs van contact, maar een registratie van waar een motief opduikt, en wat voor soort verband dat zou kunnen betekenen.
Bronteksten: de Bibliotheek →
Convergentie is het verstandige antwoord op de vraag waarom dezelfde verhalen steeds opduiken, en ik denk dat het grotendeels klopt. Mensen overal kijken naar dezelfde hemel, vrezen hetzelfde water en begraven dezelfde doden.
Maar convergentie verklaart het onderwerp beter dan het detail. Waarom zo vaak zeven? Zeven poorten, zeven rechters, zeven zusters, zeven wijzen. Er is een nette verklaring, namelijk zeven zichtbare dwaallichten aan de hemel en zeven dagen in een maankwartier, en het kan best het hele antwoord zijn. Het voelt alleen steeds als net iets minder dan de vraag verdient.
Twaalf teksten, gratis en volledig te lezen, met bij elke vertaling het jaartal vooraan vermeld. Open de bibliotheek →
Het Babylonische scheppingsepos, waarin de Anunnaki hun posities krijgen toegewezen en de mensheid wordt gemaakt uit het bloed van een god. Vertaling van L.W. King, gratis volledig te lezen.
Volledige tekst · vertaling uit 1876George Smiths vertaling van een zondvloedverhaal dat ouder is dan Genesis, de vondst die in 1872 wereldwijd de krantenkoppen haalde.
Oxford ETCSL · modernAlulim regeerde 28.800 jaar. Toen kwam de vloed, en plotseling zijn de regeerperioden van menselijke lengte. Niemand weet wat die getallen doen.
De video's stellen de vraag in tien minuten. Het archief bevat wat er niet in paste: bronnen, kaarten, en de delen die nog openstaan.
Ik ging naar Egypte met de verwachting een antwoord te vinden. Staand in de Vallei der Koningen, en later binnen in de Grote Piramide, kwam ik naar buiten met een langere lijst vragen dan ik had meegenomen.
Dat verraste me meer dan de monumenten zelf. Ik was ervan uitgegaan dat de oude wereld grotendeels uitgezocht was, dat archeologen het wel wisten en dat er alleen voetnoten overbleven. Daar staand kreeg ik die aanname niet in overeenstemming met wat ik voor me zag.
Hoe meer ik daarna las, hoe vaker ik hetzelfde patroon zag: op sommige plekken een echt archeologisch antwoord, op andere een serieus en lopend meningsverschil, en op een flink aantal plekken weet niemand het gewoon nog. Ik kon nergens een plek vinden die die drie eerlijk uit elkaar hield. Het meeste dat ik las had al besloten welke van de drie het wilde zijn voordat het begon.
Ik wilde een plek die nog niet had besloten. Dat is dit.
Bijna elke plek in dit archief is gebouwd door mensen die de horizon veel nauwkeuriger in de gaten hielden dan wij. Ze wisten waar de zon zou opkomen op de kortste dag. Ze wisten welke sterren een seizoen lang verdwenen en weer terugkwamen. Die kennis legden ze vast in steen, op een schaal die hun decennia kostte.
Wij erfden de gebouwen en verloren de reden. Ik denk niet dat dat iets kleins is om kwijt te raken.
Dit archief is geen betoog. Het is een verslag van gaan kijken: wat er staat, wat de hemel erboven doet, wat er is voorgesteld, en wat er nog ontbreekt. Ik ben niet gekwalificeerd om deze vragen te sluiten. Ik ben alleen koppig genoeg om ze hardop te blijven stellen.
Zonsopkomstazimuts op 29,98° N, de breedtegraad van het Gizaplateau. Bij benadering, zonder refractie en lokale horizonhoogte.
Elke zondag één brief: wat er deze week is gevonden, waar ik heen ga, en één vraag om mee rond te lopen.
Geen spam, geen sensatiekoppen. Afmelden wanneer je wilt.
